Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Boguszyński, Stefan

rzeźbiarz



ur. 7.VII.1916 r. w Pruchnowie pow. Chodzież, od 1946-zamieszkały w Kcyni, pow. Szubin, woj. bydgoskie. Uczestnik kampanii wrześniowej, więzień obozów wojennych w Niemczech. Po zakończeniu II wojny światowej mając ukończoną szkołę podstawową zaczął pracować na poczcie jako listonosz i w tym zawodzie pracuje do chwili obecnej. Z pracy tej wywiązuje się wyjątkowo sumiennie, czego najlepszym dowodem jest uznanie z jakim spotyka się w swoim środowisku, a także liczne wyróżnienia i nagrody od różnych Instytucji i Redakcji pism. W ostatnim plebiscycie „Dziennika Ludowego" „Nasz przyjaciel listonosz" Boguszyński otrzymuje nagrodę pieniężną. Swoją pracę Boguszyński bardzo lubi, mimo że jest dla niego coraz uciążliwsza ze względu na wiek i zdrowie. W jednym z listów do Redakcji, pisze o sobie: „Teraz jestem listonoszem w małym miasteczku w Kcyni. Myślę, że ludzie w domach, do których przynoszę różne przesyłki, gazety i listy są ze mnie nadal zadowoleni".

Bezpośredni i ciągły kontakt z ludźmi, obserwacja ich życia i pracy posłużyły Boguszyńskiemu jako tematy do swoich rzeźb. Wprawdzie zaczynając rzeźbić i to już kilkanaście lat temu wykonywał przede wszystkim rzeźby o tematyce sakralnej, nawiązując do znanych mu z obrazów i rzeźb kościelnych postaci Chrystusa, Matki Boskiej i świętych. Rzeźbił także w formie zabawek ptaszki i zwierzęta. Wykorzystanie tematów świeckich portretów i scen z życia wiejskiego związane jest z zainteresowaniem jego twórczością przez Muzea, Wydziały Kultury i CPLiA i uczestniczeniem w różnych konkursach i na wystawach współczesnej sztuki ludowej. Odbiorcą jego rzeźb byli ludzie z zewnątrz i dla nich to Boguszyński zaczął rzeźbić oprócz „świątków" także portrety i sceny zaczerpnięte z własnego środowiska. Mówi o sobie: „Jak przez kilkanaście lat chodziłem po wsiach i roznosiłem listy to miałem dużo ciekawych tematów do rzeźbienia. Patrzę na człowieka i jeśli podoba mi się, to zaraz go rzeźbię, robię mu taki drewniany: lipowy, wierzbowy, czereśniowy, gruszkowy, topolowy portret" (Z artykułu K. Pściuk, „Ktoś list dostał". Dziennik Ludowy nr 249(5176) - 1973 r.). W innym miejscu tegoż artykułu Boguszyński wspomina: „jechałem na kiermasz do Torunia. Była tam moja wystawa. Przez okno autobusu zobaczyłem jak dziesięcioletni chłopczyk „bodzie się z baranem". Tak mnie to urzekło, że jak tylko do domu przyjechałem, usiadłem pod moją lipą, wziąłem do ręki nożyk, kawałek lipy i po kilku godzinach miałem już rzeźbę".

Boguszyński rzeźbi w różnych gatunkach drewna - „jaki zdobędzie" przy pomocy kilku prostych narzędzi, noża szewskiego i dłutek. Rzeźb nie polichromuje. Za warsztat rzeźbiarski służy mu kuchnia chociaż bardzo potrzebna byłaby specjalna pracownia, gdyż zorganizował wśród kcyńskiej młodzieży „szkółkę rzeźbiarską", przekazując młodym chłopcom, w tym także dwom swoim synom umiejętności i doświadczenia rzeźbiarskie.

Tematyka rzeźb Boguszyńskiego jest bardzo różnorodna. Pieta, Chrystus Ukrzyżowany, postacie świętych zdobią nie tylko kolekcje muzealne i prywatne, ale także okoliczne kościoły. Na konkursy i do Muzeów oraz dla CPLiA wykonuje oprócz rzeźb o tematyce sakralnej rzeźby z życia kujawsko-pałuckiej wsi.

Brał udział we wszystkich dotychczas zorganizowanych wystawach i konkursach sztuki ludowej w woj. bydgoskim oraz w wielu wystawach ogólnopolskich zdobywając liczne wyróżnienia i nagrody. Prace Boguszyńskiego znajdują się w wielu muzeach krajowych i zagranicznych. Jest stypendystą Woj. Domu Kultury w Bydgoszczy i członkiem STL. O życiu i twórczości rzeźbiarskiej Boguszyńskiego ukazało się kilkanaście notatek prasowych w Dzienniku Ludowym, Gazecie Pomorskiej, Gromadzie i in., oraz audycji radiowo-telewizyjnych. W jednej z takich audycji Boguszyński wyraził zadowolenie, że potrafi rzeźbić, bo to co wyrzeźbi pozostanie dłużej, przeżyje twórcę, po którym pozostanie ślad i świadectwo jego życia.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol