Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Dużyński, Stanisław

Rzeźbiarz

ur. 4.II.1923 r. w Zawidzu Kościelnym, pow. Sierpc i tamże zamieszkały. Ma wykształcenie podstawowe. Gospodaruje na własnym niewielkim gospodarstwie rolnym i zajmuje się ciesielstwem i stolarstwem. Od 1958 r. także rzeźbieniem.

W rodzinie nie było żadnych tradycji rzeźbiarskich. Ojciec, organista w miejscowym kościele nie miał w tym kierunku ani uzdolnień, ani zainteresowań. Natomiast syn Stanisław już jako młody chłopak potrafił majsterkować i kiedy miał kilkanaście lat, sam zbudował ruchomy wiatrak i traczy. Jednakże właściwa twórczość rzeźbiarska datuje się od 50-tych lat., W tym czasie następuje ,,odkrycie" i jednocześnie ogromne zainteresowanie tzw. rzeźbiarskim ośrodkiem sierpeckim. Nazwiska Ruszkowskiego, Skirzyńskiego, a także zamieszkałych w Zawidzu Krajewskiego Wincentego i Dużyńskiego, a wkrótce potem Krajewskiego Jana i Wierzchowskiego Henryka i Mirosława pojawiają się wśród laureatów konkursów na rzeźbę ludową, a ich prace eksponowane są na licznych wystawach tak wojewódzkich, jak i krajowych. W ślad za nagrodami i wyróżnieniami pojawiają się zamówienia handlowe, głównie z CPLiA a również z różnych Muzeów i od osób prywatnych. Dla Dużyńskiego uznanego za jednego z bardziej utalentowanych rzeźbiarzy tego ośrodka rzeźbiarstwo staje się dość intratnym zajęciem, któremu poświęca coraz więcej czasu. Oczywiście, w pierwszym okresie wpływa to na doskonalenie jego umiejętności rzeźbiarskich.

Dużyński rzeźbi głównie świątki. Najczęściej powtarzającym się tematem jest Matka Boska Skępska i Zurawińska, Chrystus Frasobliwy, Krucyfiks, Pieta. Wzory i projekty czerpie z własnej wyobraźni, ale również korzysta z obrazków religijnych, ilustracji z pism, książek i dawnych rzeźb, niekiedy wzoruje się na innych. Podejmuje także tematykę świecką — postacie wiejskie, sceny rodzajowe, rzadziej postacie historyczne. Niemały wpływ na powstawanie rzeźb o tej tematyce wywarła CPLiA i różne konkursy ogłaszane przez Muzea. Dużyński rzeźbi dla odbiorcy miejskiego. Zarówno we własnym środowisku wiejskim jak i u niego w domu przez niego wykonane rzeźby o tematyce sakralnej nie traktuje się jako figur kultowych. Tym bardziej rzeźby o tematyce wiejskiej lub historycznej nie pełnią żadnej zdobniczej funkcji w ich mieszkaniach.

Surowcem, w którym najchętniej rzeźbi, jest drewno lipowe i topolowe. Jako cieśla zna się na właściwości drewna. Wybiera tzw. połówki już wysuszone, by gotowa rzeźba nie pękała. Jako narzędzia służą mu piły, siekiera, noże i dłuta. Często gotową rzeźbę czyści papierem ściernym po to, aby farba dobrze i równomiernie pokrywała drewno. Maluje farbami olejnymi, pokostem, terpentyną. Najchętniej używa kolorów ciemnych: brązowych a nawet czarnych.

Dużyński brał udział w licznych konkursach i wystawach sztuki ludowej zdobywając nagrody i wyróżnienia. Po raz pierwszy jego prace były eksponowane w 1957 r. na wystawie Sztuki ludowej Mazowsza Płockiego w Muzeum Płockim, a następnie w 1958 r. na wystawie: Sztuka ludowa na Mazowszu (Łódź, Piotrków, Łowicz). W 1959 r. zdobył I nagrodę w konkursie szopek, natomiast w 1962 r. II nagrodę w ogólnopolskim konkursie rzeźby. W Sierpcu w 1971 r. zdobywa znów I nagrodę. Jego prace zakupiły liczne Muzea: w Płocku, Sierpcu, Warszawie, Łodzi, Krakowie, Toruniu i in. Za pośrednictwem CPLiA rzeźby Dużyńskiego trafiły do odbiorcy zagranicznego. Również prace jego były eksponowane na kilku wystawach polskiej sztuki ludowej za granicą.

Dużyński współpracuje z CPLiA, jest członkiem STL.

O życiu i twórczości rzeźbiarskiej Dużyńskiego ukazało się szereg wzmianek w prasie i artykułów. M.in.: Marian Przedpełski, Współcześni rzeźbiarze ludowi powiatu sierpeckiego. PSL nr 2 z 1962 r., Marek Kowalski, Sierpecki ośrodek rzeźby ludowej, PSL nr 3 z 1965 r. i tegoż: Siadami świątków, Warszawa 1971 oraz Franciszek Midura, Sylwetki współczesnych twórców ludowych w Sierpeckim, Notatki Płockie nr 1/45 z 1968 r.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol