Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Kołacz, Edward

rzeźbiarz

1977 r. - laureat nagrody im. Oskara Kolberga

ur. 7 XI 1909 r. w Zawierciu w rodzinie robotniczej. Po II wojnie światowej mieszkał w Szczecinie. Tam zmarł 20.I.1991 r. Ukończył 4-klasową szkołę powszechną. W wieku 14 lat rodzice oddali go na praktykę do szewca. Wyuczywszy się zawodu założył własny warsztat i w tym zawodzie przepracował niemal do 60. roku życia. Po ciężkiej chorobie i operacji nie powrócił już na „stołek szewski". Zajął się rzeźbieniem początkowo traktując to jako hobby i profilaktykę. Powrócił do lat i marzeń dziecięcych, bo kiedyś jako chłopak strugał różne figurki, interesował się rzeźbą, był wrażliwy na piękno krajobrazu i natury. Syn Jerzy, artysta malarz i grafik po Aka­demii dostrzegł u ojca duże zdolności artystyczne, zachęcał do rzeźbienia, oceniał wykonane prace, ale nie ingerował. E. Kołacz okazał się być niezwykłym indywidualistą, wypracował swoisty styl, łatwo poznawalny, o dużych walorach plastycznych. Tematyka rzeźb była dość jednolita, różnorodne było wykonawstwo. Przeważały postacie wiejskie; chłopi, baby plotkujące, baby przy pracy, na targu, pary tańczące, zaloty, macierzyństwo, dzieci wiejskie. Czasem podejmował tematy sakralne, ale jego „Frasobliwe" bardziej przypominały strudzonego życiem chłopa niż osobę Chrystusa. Niechętnie poddawał się tematom narzucanym przez konkursy. Jeżeli nawet brał udział w niektórych, to zawsze wybierał postacie zbliżone do jego zainteresowań jak np. w konkursie sienkiewiczowskim wyrzeźbił Zagłobę. Rzeźb nie polichromował, jedynie nasączał pokostem lub woskiem, ażeby jeszcze bardziej wydobyć z tworzywa naturalne odcienie barw, układ słojów, sęki. Dbał o właściwy dobór surowca często wykorzystując naturalne kształty. Na konkursach, przeglądach i wystawach reprezentował tzw. plastykę nieprofesjonalną i sztukę ludową. Jego rzeźby znalazły się na I Triennale Plastyki Nieprofesjonalnej (Kraków, Szczecin, Warszawa 1974 r.), wielokrotnie na przeglądach wojewódzkich, ale również na wielu wysta­wach sztuki ludowej: Warszawa 1967, 1968, 1977, Lublin 1968, Płock 1976, Siedlce-Wola Okrzejska 1976, Paczków 1971, Toruń 1976 i in. Miał kilka wystaw indywidualnych w Szczecinie i w Warszawie, a także za granicą, w Szwecji. Był członkiem STL, współpracował z Desą. Wielokrotnie nagradzany przez Wojewódzką Radę Narodową, Wojewódzki Dom Kultury w Szczecinie, Związki Zawodowe, Towarzystwa Oświatowo-Kulturalne, Muzea. Za zasługi dla kultury Ziemi Szczecińskiej w 1975 r. otrzymał odznakę „Gryfa Pomorskiego". Prace E. Kołacza znajdują się w muzeach w Szczecinie, Warszawie, Krakowie, Toruniu, Płocku, Woli Okrzejskiej oraz w zbiorach prywatnych krajowych i zagranicznych.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol