Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Kubaszek, Jan

Rzeźbiarz

urodzony 22.VI.1929 r. we wsi Radawa koło Jarosławia (woj. przemyskie). Po II wojnie światowej wraz z rodzicami wyjeżdża na Warmię. Obecnie mieszka we wsi Wilczęta koło Pasłęka, woj. elbląskie. Ukończył szkołę podstawową. Jest rolnikiem, posiada 12 ha gospodarstwo rolne.

Twórczością artystyczną interesował się od dawna. Już w szkole z upodobaniem rysował i malował różne obrazki oraz portretował znajomych mu ludzi. W najbliższym rodzinno-wioskowym środowisku nie znalazł jednak zrozumienia, skoro ojciec sprzeciwiał się tym zamiłowaniom, uważając, że mężczyźnie przystoi praca w gospodarstwie, a nie malowanie obrazków i struganie figurek. W czasie pełnienia służby wojskowej brał czynny udział w amatorskim ruchu artystycznym. Dekorował izby i świetlice żołnierskie, ilustrował gazetki ścienne, portretował dowódców i kolegów-żołnierzy. Po powrocie z wojska do domu zainteresował się rzeźbą. Z czasem porzucił całkowicie rysowanie i malowanie obrazków zajmując się wyłącznie struganiem różnych figurek. Zapewne znajomość rzeźby ludowej wywodzi się z lat dziecięcych, z terenów południowo-wschodniej Polski, charakteryzujących się występowaniem różnorodnej i bogatej sztuki ludowej, a szczególnie rzeźby. Z tradycyjną rzeźbą ludową Kubaszek spotkał się także na terenie Warmii. Jak sam wyznaje, rzeźby te bardzo go zainteresowały i urzekły i w dużym stopniu przyczyniły się do podjęcia własnych prób rzeźbiarskich, zachęciły do rzeźbienia. Kubaszek w swojej twórczości nie nawiązuje jednak do tradycyjnych świątków warmińskich, ani do rzeźby małopolskiej. Zaczął rzeźbić z własnej potrzeby, wypracowywując swój własny styl znacznie odbiegający od tradycyjnych wzorów ludowych, natomiast bardziej nawiązujący do twórcze ści amatorskiej. I ta odmienność dotyczy nie tylko podejmowanych tematów, ale także i techniki rzeźbiarskiej. Twórca z upodobaniem podejmuje wielofiguralne sceny zaczerpnięte nie tyle z bezpośredniej obserwacji z życia wsi, ile z popularnej literatury i piosenek oraz z rysunków i oleodruków i być może z filmów okresu międzywojennego. W przedstawieniu takich scen dominuje pewien schemat, stereotyp. Rzeźbione postacie muszą zawierać wszelkie szczegóły rysów twarzy, gestów, ubioru charakterystyczne dla nich. W rzeźbie zatytułowanej „Ułan i dziewczyna" Kubaszek z naturalistyczną dokładnością stara się przedstawić mężczyznę z wąsami, siedzącego na koniu, ubranego w mundur ułański, biorącego kubek z wodą od stojącej obok niego dziewczyny. Temat, który twórca prawdopodobnie zaczerpnął nie tyle z obrazu Kossaka, co z różnych późniejszych przeróbek tego tematu, pojawiający się na pocztówkach lub makatkach. Inna rzeźba „Tragedia miłości", przedstawia mężczyznę zabijającego nożem dziewczynę. Kubaszek wyznaje, że jest to nieprzyjemna scena, ale takie tragedie miłosne istnieją też w ludowości (?). Takie i tym podobne rzeźby zaciekawiały sąsiadów i znajomych, ale nie znajdowały wśród nich nabywców. Dopiero od 197'i r. odbiorcami rzeźb Kubaszka stały się Domy Kultury, Muzea, „Art-Region" — Spółdzielcze Zrzeszenie Wytwórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego w Sopocie i różni ludzie spoza środowiska wiejskiego. W tym roku bowiem Kubaszek po raz pierwszy uczestniczył w przeglądach sztuki ludowej organizowanych przez powiatowe i wojewódzkie Domy Kultury w Olsztyńskiem. W roku następnym prace Kubaszka zostają wytypowane na konkurs „Rzeźba ludowa Polski Północnej", zorganizowany w Sopocie przez CPLiA i ,,Art-Region". Twórca otrzymuje wyróżnienie, a jego prace są następnie eksponowane na wystawie pokonkursowej. Bez wątpienia, udział w tych wystawach zadecydował o dalszej twórczości rzeźbiarskiej Kubaszka. Rzeźbiarz zaczął otrzymywać zamówienia z ,,Art-Region', a także zaproszenia do uczestniczenia w innych konkursach. Między innymi uczestniczył w ogólnopolskich konkursach „Mikołaj Kopernik w rzeźbie ludowej" i „Wielcy Polacy, ich życie i dzieło" zorganizowanych w 1973 i 1974 r. przez Muzeum Etnograficzne w Toruniu. Na konkurs „Wielcy Polacy" wysłał rzeźby przedstawiające Marię Konopnicką, Generała Karola Świerczewskiego i Ojca Maksymiliana Kolbe. W bieżącym roku uczestniczy w ogólnopolskim konkursie: „Dziecko w sztuce ludowej". W 1975 r. po raz pierwszy bierze udział w kiermaszu sztuki ludowej w Płocku. Bardzo sobie ceni pobyt w Płocku. Wyznaje, że mógł zapoznać się z wieloma twórcami ludowymi, obejrzeć ich prace, obejrzeć Muzea, a równocześnie podziwiać piękno zespołów folklorystycznych. Płock urzekł go pięknymi widokami, a szczególnie Wisła i Wzgórze Tumskie. Uczestniczenie w konkursach, wystawach i kiermaszach sztuki ludowej pozwoliło Kubaszkowi na znaczne rozszerzenie tematyki swoich rzeźb. Twórca zaczął wykonywać na zamówienie rzeźby o tematyce historycznej i sakralnej. W dalszym ciągu są to przeważnie wielofiguralne kompozycje, jak np. „Zdjęcie z krzyża". Figury Kubaszka cechuje duża ekspresja, ale przy tym także naturalistyczna drobiazgowość rzeźbionych szczegółów z równoczesną deformacją kształtów, gestów i rysów wynikającą bardziej z nieudolności modelowania postaci, niż ze świadomie zamierzonego celu. Kubaszek rzeźbi w drewnie lipowym. Posługuje się jedynie nożem i papierem ściernym. Figury mają wygładzoną powierzchnię o łagodnie zaokrąglonych kształtach bez jakichkolwiek śladów cięć. Rzeźb prawie nigdy nie maluje. Pozostawiony naturalny kolor drewna, przy wygładzonej papierem ściernym powierzchni, nadaje tym rzeźbom charakterystyczną łagodną, matową fakturę. Prawie wszystkie wielofiguralne kompozycje wykonane są z jednego kawałka drewna, co wymaga dużego nakładu pracy. Kubaszek rzeźbi powoli, niezbyt dużo, zajmując się rzeźbiarstwem dorywczo w wolnych chwilach od zajęć gospodarczych. Prace Kubaszka znajdują się już w kilku Muzeach, m. in. w Płocku, Toruniu, Gdańsku-Oliwie, Olsztynku, a także w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol