Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Kucharski, Aleksander

Rzeźbiarz

ur. 18.X.1949 roku, zamieszkały w Słupi Nowej, pow. Kielce. Ukończył szkołę podstawową i w 1937 r. Zasadniczą Szkołę Zawodową w Kielcach ze specjalnością zegarmistrza. Wybór tego zawodu stał się koniecznością, bowiem Kucharski po ciężkim wypadku w pracy i długim leczeniu szpitalnym (po poparzeniu musiał mieć przeszczepy skóry) nie mógł podjąć żadnej cięższej pracy wymagającej ruchu i większego wysiłku.

Praca zegarmistrzowska nie daje mu pełnej satysfakcji. Zaczął rzeźbić kilka lat temu zaraz po powrocie ze szpitala. Od kolegi otrzymał w podarunku zwykły scyzoryk w kształcie rybki i w domu chcąc się czymś zająć, być w jakiś sposób użytecznym, zaczął tym scyzorykiem strugać zabawki dla swoich młodszych braci. Były to samoloty, żołnierze, koniki. Malował je zwykłymi wodnymi farbkami szkolnymi. Później, jak już się wprawił w struganie wykonał kilka figurek: króla, czarownicę, dziada, drwala z siekierą itp. W izbie zaczynało przybywać coraz więcej rzeźb.

Kucharski cieszył się, że mógł coś robić i że to co robi zaczyna się podobać i domownikom i sąsiadom. Nie miał jednak odwagi ze swoimi pierwszymi rzeźbami iść na Święty Krzyż, ażeby sprzedać je turystom. Pomógł mu w tym jego młodszy brat Grzegorz. Sprzedali wówczas z 40 rzeźb. Od tego momentu rzeźbienie stało się dla Kucharskiego nie tylko zajęciem dla przyjemności, ale również zaczęło odgrywać pewną rolę ekonomiczną. Miał świadomość, że mimo choroby i kalectwa może być pomocnym w rodzinie.

Kucharski został odkryty przez Jerzego Pałysiewicza, pracownika Wydz. Kultury Prez. PRN w Kielcach. To zadecydowało, że wkrótce prace Kucharskiego były pokazane na wystawie w jednym z Klubów w Kielcach oraz na Dymarkach Świętokrzyskich w Słupi Nowej. Na tym kiermaszu rzeźby Kucharskiego wzbudziły duże zainteresowanie i od razu zostały zakupione przez Muzeum Świętokrzyskie w Kielcach i Muzeum Etnograficzne w Krakowie.

Następne osiągnięcia Kucharskiego to zdobycie I miejsca w Konkursie Sztuki Ludowej Ziemi Kieleckiej i udział w Wojewódzkiej Wystawie Sztuki Ludowej w Szydłowcu w 1972 r. Pod koniec tegoż roku zorganizowana jest w salach wystawowych Domu Chłopa w Warszawie indywidualna wystawa jego rzeźb. W katalogu wydanym z okazji tej wystawy Barbara Erber tak charakteryzuje twórczość świętokrzyskiego rzeźbiarza: „Tematów do rzeźbienia nie musi szukać. Ma moc pomysłów. Czerpie je ze świata, w którym żyje na co dzień. Przygląda się obrazkom, zawieszonym w domach w rodzinnej Słupi. ...Czarownica, diabeł, mamuna — wy wódzią się z opowiadań i bajd zasłyszanych od starych ko­biet. Postacie wiejskich bab, pastuchów, chłopów, dziadów, grajków i łazęg, takich jak biedny „pomylony Izydor" — wszystkie pochodzą z jego najbliższego otoczenia.

Rzeźby są niewielkie od około 25 do 45 cm. Figurki cięte w prawie pełnym klocku, o rzeźbiarskiej zwartej bryle... Kolorystyka rzeźb jest nader żywa, jaskrawa, drażniąca oko bezceremonialnością zestawień zbyt śmiałych, jarmarcznych. W innych wypadkach barwy są złamane, stłumione, o nasyconym, szlachetnym tonie.

Kucharski rzeźbi przede wszystkim z drewna lipowego nieco z topoli i osiki. Narzędzia przygotowuje sobie sam... Na klocku zaznacza ołówkiem zarys głowy, niektóre szczegóły twarzy, zarys ramion. Zaczyna pracować nad rzeźbą „od głowy", która jego zdaniem jest najważniejsza".

Rzeźbiarz wyznaje „rzeźbienie mnie interesuję, to lubię. Jak mam trochę tych rzeźb w domu, to zawsze zerkam na nie zanim zasnę. Wydaje mi się, że znalazłem to, czego może szukałem".

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol