Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomyMuzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomyMuzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomyMuzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomyMuzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomyMuzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Menu
Wojtarowicz, Jan

Rzeźbiarz

urodził się 15.V.1895 r. w Korzennej, pow. Nowy Sącz, zamieszkały w Niecewie w tymże powiecie. Pochodzi z bezrolnej rodziny chłopskiej. Rodzice do I wojny światowej pracowali po dworach. Na otrzymanym w spadku kawałku ziemi pobudowali niewielki domek, zaczątek późniejszego własnego gospodarstwa. Z dworu dzierżawili 2 morgi ziemi, za którą trzeba było odrabiać 60 dniówek rocznie.

Jan Wojtarowicz ukończył 5 klas szkoły powszechnej w Korzennej, ale o dalszej nauce, mimo że uczył się bardzo dobrze, nie mogło być mowy bo jako dorastający chłopak musiał pomagać rodzicom w pracach domowych i gospodarczych oraz chodzić do dworu i bogatszych gospodarzy na odrobek. W domu było 5 dzieci i ojciec nie mogąc zapewnić wszystkim dostatecznego utrzymania oddał 16-letniego Jana do majstra szewskiego do terminu. Nauka rzemiosła nie trwała zbyt długo bo wybuchła I wojna światowa i Wojtarowicz mając już ukończone 18 lat musiał iść do wojska austryjackiego. W grudniu 1915 r. będąc w stopniu plutonowego i walcząc na froncie południowo-wschodnim dostał się do niewoli rosyjskiej. Następnego dnia uciekł i przez pewien czas ukrywał się u gospodarzy. Dowiedział się o istnieniu w Kijowie jakiegoś komitetu polskiego, który miał opiekować się zbiegłymi żołnierzami z armii austriackiej i rosyjskiej. Spod Rzeszowa szedł pieszo do Kijowa, ale gdzieś na Ukrainie złapano go i odesłano do obozu. Po kilkunastu dniach udało mu się ponownie zbiec. Wreszcie dotarł do komitetu polskiego, otrzymał dowód cywilny, ubranie, 14-dniowy urlop, kilka rubli i skierowanie do pracy. Pracował w fabryce obuwia, w której wyrabiano buty dla wojska. Po kilku miesiącach założył własny warsztat szewski. W Kijowie brał czynny udział w ruchach społeczno-politycznych. Kiedy wybuchła Rewolucja Październikowa przeszedł na stronę bolszewicką, walcząc na ulicach Kijowa i Charkowa. W 1919 r. wrócił do Polski i zajął się szewstwem zakładając prywatny warsztat. W tym zawodzie pracował do wybuchu II wojny światowej. W okresie międzywojennym brał czynny udział w pracach Stronnictwa Ludowego i organizacji młodzieżowej Wici. Za organizowanie manifestacji i strajków wtrącony był do więzienia i pobity przez policję. W czasie okupacji wstąpił do Batalionów Chłopskich do Ludowej Straży Bezpieczeństwa jako szef łączności. Po wyzwoleniu był organizatorem Stronnictwa Ludowego i pierwszym prezesem tej organizacji w powiecie Nowy Sącz. W 1946 r. został wójtem a później przewodniczącym Gminnej Rady Narodowej w Korzennej. Funkcję tę sprawował do 1952 r. Po wycofaniu się z pracy administracyjno-politycznej i społecznej powrócił na swoje niewielkie gospodarstwo rolne. Mając 65 lat zaczął rzeźbić. Przedtem nigdy o rzeźbiarstwie nie myślał, nie tylko, że nie miał na to czasu, ale również dlatego, że reprezentując radykalizm społeczny i antyklerykalizm negatywnie odnosił się do rzeźbiarstwa, które na tych terenach i w tym czasie miało charakter prawie wyłącznie sakralny. Wojtarowicz wspomina, że pierwsze rzeźby powstały gdzieś około 1960—62 r. "Jak na starość pasałem krówki dla zabicia czasu zacząłem strugać ptaszki i różne zwierzęta. A kiedy zaczęło mi to dobrze wychodzić spróbowałem rzeźbić ludzi". Pierwsze wystrugane ptaszki i zwierzęta oddawał do zabawy wnuczkom i innym przygodnie napotkanym dzieciom. Dopiero po kilku latach, kiedy wyrzeźbił kilkanaście postaci ludzkich urządzono mu w miejscowym klubie młodego rolnika pierwszą wystawę. Wówczas jego twórczością rzeźbiarską zainteresowało się Muzeum w Nowym Sączu. Wojtarowicza zaproszono do wzięcia udziału w konkursie "Współczesna rzeźba ludowa Karpat polskich" (Nowy Sącz — 1972 r.). Na konkurs ten rzeźbiarz przesłał 6 prac. Były to rzeźby przedstawiające m. in. kosiarza, żniwiarkę, kupca żydowskiego, kobietę paloną na stosie (lub Giordano Bruno?). Wojtarowicz otrzymał II nagrodę, a jego rzeźby zostały zakupione przez muzeum w Nowym Sączu i eksponowane zarówno na wystawie pokonkursowej jak również na później urządzonej stałej wystawie sztuki ludowej regionu nowosądeckiego. W latach 1973—74 Wojtarowicz brał udział w kiermaszach sztuki ludowej w Krakowie, Nowym Sączu i Płocku. W 1975 r. wysłał kilka swoich rzeźb na ogólnopolski konkurs „Wielcy Polacy, ich życie i dzieło" ogłoszony przez Muzeum Etnograficzne w Toruniu.

Tworzywem, z którego Wojtarowicz wykonuje swoje rzeźby jest przeważnie drewno lipowe i olchowe. Wykorzystuje naturalnie wygięte pnie i konary do modelowania postaci w ruchu, w jakimś działaniu, do przedstawienia charakterystycznych gestów. Zgarbiona stara kobieta idąca na targ z przewieszonym koszem na ręku, chłop ujęty w dybach, gestykulujący kupiec żydowski, szlachcic o wyniosłej postawie w kontuszu z ręką opartą na szabli, chłop idący na targ z krową, to niektóre wyrzeźbione przez Wojtarowicza postacie, posiadające swoisty wyraz — ekspresję. Inne są modelowane statycznie, jakby pomnikowo, np. Adam Mickiewicz, Biskup, Tadeusz Kościuszko. Niekiedy Wojtarowicz tworzy kompozycje złożone z kilku oddzielnie wyrzeźbionych figurek, ale ze sobą ściśle powiązanych. Charakterystyczną cechą rzeźb Wojtarowicza jest to, że mają niewłaściwe proporcje. Prawie wszystkie postacie ludzkie mają bardzo duże twarze o podłużnych rysach, z dużymi nosami i wyrazistymi, kanciastymi policzkami. Rzeźby Wojtarowicza są 30—40 cm, rzadziej ponad 50 cm wysokości. Prawie wszystkie są pokostowane i malowane farbami plakatowymi, rzadziej emulsjami lub farbami olejnymi. Od niedawna Wojtarowicz zaczął rzeźbić postacie religijne. Najczęściej podejmuje temat ukrzyżowanie. Tworzy kompozycję złożoną z trzech figur: Chrystusa na krzyżu, opłakującą pod krzyżem Marię i rycerza na koniu lub stojącego żołnierza trzymujących długie włócznie, przebijające bok Chrystusa. Podjęcie tematów religijnych przez wieloletniego antyklerykała należy zapewnie tłumaczyć wpływem środowiska i lokalnej tradycji, których rzeźbiarz nie potrafił się całkowicie wyzbyć. Szczególnie silne okazały się tradycje świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy, czego najlepszym dowodem są rzeźbione przez Wojtarowicza figurki do szopki i Pasje.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol