Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Zachura, Stanisław

Rzeźbiarz

urodzony 27.I.1926 r. w Stryszawie, mieszka we wsi Tomice, woj. bielskie. Urodził się i wychował na wsi w rodzinie chłopskiej. W okresie międzywojennym chodził do szkoły powszechnej, po wojnie skończył szkołę średnią-zawodową. Pracuje jako księgowy w Zespole Szkół Mechanicznych w Gorzeniu koło Wadowic. Jako młody chłopiec strugał drewniane ptaszki i zwierzęta a także wykonywał proste zabawki. Przez wiele lat wespół z kolegami organizował w czasie Świąt Bożego Narodzenia, Nowego Roku i Trzech Króli zespół kolędniczy. Samodzielnie wykonywał wszelkie rekwizyty jak gwiazdy kolędnicze, szopki z drewnianymi figurkami, maski, stroje itp. Jeszcze dziś, mimo że sam już nie chodzi z kolędnikami wykonuje szopki i gwiazdy kolędnicze dla swoich dzieci i dla dzieci szkolnych. Oprócz działalności plastycznej Zachura od dawna żywo interesuje się folklorem. Zna miejscowe obrzędy, bo często sam brał w nich udział, zna wiele pieśni i legend. Znajomość ich pozwoliła Zachurze stworzyć cykl rzeźb opartych na miejscowych wierzeniach i legendach. Rzeźbą figuralną zajął się kilkanaście lat temu. Pewien wpływ na rzeźbiarstwo Zachury wywarła kolekcja sztuki ludowej z rzeźbami Jędrzeja Wawry, ludowego artysty (1864 — 1937) zgromadzona w Gorzeniu w dworku (obecnie Muzeum) Emila Zegadłowicza. Oczywiście, w przypadku Zachury nie było to naśladownictwo, ale przejęcie samej pasji rzeźbiarskiej i zainteresowanie się sztuką ludową. Zachura w rzeźbie reprezentuje odmienny styl od tradycyjnej rzeźby ludowej. Wspólna jest tematyka sakralna: Chrystus upadający pod krzyżem, Chrystus Frasobliwy, Pieta, Matka Boska, święci. Rzeźbionym postaciom Zachura nadaje jedynie ogólny wyraz, nie dbając o zachowywanie właściwych, naturalistycznych proporcji i dokładność wykonania poszczególnych elementów w rzeźbie. Raczej stosuje pewne przerysowanie czy nawet zniekształcenie rzeźbionych postaci wynikające z wykorzystywania odpowiednio dobranego surowca lub z zamierzonego przedstawienia jakiejś symboliki. O ile w rzeźbach o tematyce sakralnej owe odstępstwa od naturalizmu są stosunkowo niewielkie, to w postaciach tzw. ludowych i legendarnych nazywanych przez samego rzeźbiarza „ludkami" są one częstsze i bardziej widoczne. Do często powtarzanych zabiegów jest pozostawianie kory na rzeźbionych postaciach wiejsko-legendarnych, owych „ludków". Ma ona przedstawiać ubiór: futrzaną czapkę, babską chustę, kożuch, lejbik, sukmanę lub po prostu jakikolwiek ubiór — „ludka otulonego korą". W rzeźbach o tematyce wiejsko-legendarnej Zachura często wykorzystuje sękate pnie, gałęzie z odroślami, korzenie. Specjalnie wyszukuje naturalnie zniekształcone gałęzie, pnie i korzenie ażeby tym łatwiej móc przedstawić fantastyczne postacie baśniowe.

W rzeźbiarstwie Stanisława Zachury najbardziej tradycyjną formę zachowują ptaki. Wykonuje różnorodne gatunki ptaków starając się upodabniać je do gatunków znanych z natury a więc dzięcioły, dudki, sikory, kukułki, sroki itp. Wykonuje też ptaszki o bliżej nieokreślonych nazwach — po prostu ptaszki. Ptaszki Zachury są zazwyczaj malowane. Rzeźbiarz stosuje różnorodno, jaskrawe farby olejne i nitro. Ptaszki pojedynczo lub grupkami umieszcza na gałązkach lub przyczepia do grubszych nieokorowanych przepołowionych gałęzi lub pni. W twórczości rzeźbiarskiej Zachura wykorzystuje różne gatunki drewna: lipę, brzozę, dębinę, sosnę, jałowiec itp. Niektóre narzędzia wykonuje własnoręcznie jak np. noże-strugi ze złamanych kos. Posiada też kilka specjalnie przystosowanych do rzeźbienia noży i dłutek.

Dotychczasowy dorobek konkursowo-wystawienniczy Zachury jest niewielki. Rzeźbiarz wykonuje swoje prace okazjonalnie i przez wiele lat poza nurtem rzeźbiarstwa inspirowanego przez muzea, „Cepelię", STL i inne instytucje kulturalne. Dopiero od niedawna zaczął wystawiać swoje prace na regionalnych wystawach sztuki ludowej oraz uczestniczyć w imprezach folklorystycznych i kiermaszach sztuki ludowej m. in. w Suchej Beskidzkiej, Żywcu, Płocku.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol