Twoja przegl±darka nie ma zainstalowanego plugina obsługuj±cego animacje w technologii Flash. Prosimy o zainstalowanie go ze strony Adobe.com

Menu
Zagajewski, Stanisław

1984 r. - laureat nagrody im. Oskara Kolberga

rzeźbiarz ceramiczny

ur. 20 IX 1927 r. w Warszawie - tak ma wpisane do dowodu osobistego, bo tak naprawdę nie wiadomo kiedy się urodził i kim byli jego rodzice. Znaleziony w 1929 r. przy kościele św. Barbary w Warszawie oddany został do Zakładu Wychowawczego w Ciechocinku, potem do Grabia k/Torunia. W latach 1941-49 przebywał w Zakładzie Wychowawczym Braci Albertynów w Warszawie. Ukończył szkołę podstawową, przez dwa lata był uczniem Szkoły Budowlanej. Pracował jako murarz i sztukator przy odbudowie Warszawy, ale później imał się innych zajęć. W latach 1952-60 pracował w mleczarni, potem był stróżem nocnym. I wówczas zaczął lepić pierwsze figurki gliniane ptaków, zwierząt, kwiatów, próbował też wykonać większy ołtarz z gliny. W 1961 r. jego twórczością zainteresowały się: Instytut Sztuki PAN i CPLiA, które już w 1963 r. zorganizowały wystawę rzeźb ceramicznych S. Zagajewskiego w pawilonie w Łazienkach w Warszawie. Po wystawie, która okazała się być wielkim wydarzeniem artystycznym, S. Zagajewski otrzymuje z Ministerstwa Kultury i Sztuki uprawnienia na wykonywanie zawodu artysty-plastyka w rzeźbie ceramicznej. W tymże roku otrzymuje zatrudnienie w Spółdzielni „Przyjaźń" we Włocławku i tam zamieszkał na stałe. Korzystając z surowca Spółdzielni i z możliwości wypalania rzeźb w piecu ceramicznym po roku pracy wykonał kilkanaście rzeźb, które pokazane były w Pułtusku na wystawie kurpiowskiej ceramiki i rzeźb Stanisława Zagajewskiego (1964). W 1965 r. prace S. Zagajewskiego pokazano na wystawie „Inni" w warszawskiej Zachęcie, w tym samym roku na wystawie indywidualnej we Włocławku. Od tego okresu następuje niebywały wzrost zainteresowania twórczością S. Zagajewskiego. Organizowano liczne wystawy indywidualne, bowiem przez wiele lat nie potrafiono jednoznacznie określić, w jakiej kategorii rzeźby S. Zagajewskiego mogą być reprezentowane - nie miały one cech sztuki ludowej, a więc niechętnie były uwzględniane na wystawach etnograficznych, nie były „akademickie", więc nie znajdowały miejsca na wystawach rzeźby artystów zawodowych. W jednym z protokołów komisji przyznających nagrody na konkursie sztuki ludowej czytamy: „Z uwagi na to, że prace Stanisława Zagajewskiego prezentują specyficzny typ wyobraźni i odbiegają swoim charakterem od wszystkich innych zgłoszonych na konkurs jury postanowiło przyznać autorowi wyróżnienie specjalne". Takie nagrody specjalne S. Zagajewski otrzymał kilkakrotnie. Ilość wystaw indywidualnych jest imponująca: we Włocławku w 1966, 1973, 1985 r., Toruniu 1967 r., Warszawie 1974, 1983, 1985 r., w Paryżu 1974 r., w Londynie 1975 r., i in. Do tego wykazu należałoby dołączyć kilkakrotne wystawy plenerowe we Włocławku i w Ciechocinku. Oczywiście, ukoronowaniem wszystkich wystaw indywidualnych jest stała wystawa w Muzeum we Włocławku, właściwie samodzielny oddział tegoż Muzeum eksponujący wyłącznie prace S. Zagajewskiego. Twórca był wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki, CPLiA, Towarzystw Kulturalnych, Wydziałów Kultury Urzędów Wojewódzkich, Muzeów. Otrzymał wiele nagród ogólnopolskich, z których szczególnie cenił nagrodę im. Brata Alberta (1981 r.), może dlatego, że był wychowankiem Zakładu Braci Albertynów. O twórczości S. Zagajewskiego istnieje bogata literatura: kilka katalogów, artykuły, liczne wzmianki i omówienia. Nie sposób scharakteryzować w kilku zdaniach krótkiego biogramu tej niezwykłej twórczości, jedynej tego rodzaju w Polsce i chyba w Europie, zważywszy że i sama osobowość twórcy jest niezwykła i odbiega od przyjętych powszechnie ocen i norm. Jest to bowiem twórczość fascynująca.

Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomy
Strona Główna | O Muzeum | Zbiory | Twórcy | Kontakt Muzeum Sztuki Ludowej,Marian Pokropek, zabytki, Polska, sztuka, ludowa, rzeźba, płaskorzeźba, sznycerka i intarsje, rzeźba ceramiczna, malarstwo ścienne i dekoracyjne, malarstwo na szkle, malarstwo niepełnosprawnych, malarstwo sztalugowe, makaty, drzeworyt, grafika, rysunek, tkactwo, haft i koronki, wycinanki, ceramika, zabawki, lastyka Obrzędowa, palmy wielkanocne, pisanki wielkanocne, gwiazdy, kapliczki, szopki, maski, rekwizyty obrzędowe, współcześni święci błogosławieni, Judaica, Koń w sztuce ludowej, Barwy Śląska, Technika, prywatne,wyroby ze słomydesign & hosting Sebipol